หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 378 / 2

ประโยค๕ - มังคลัจจําปีนี้เล่น ๔ - หน้า ๑๒๑ ว่าตีณ ทุจริตานี ปรนุปติน นี้ พระอรรถถกอาจารย์ ย่อมแสดงความที่บุคคลนั้นเป็นผู้มีความมิดีเป็นที่ไปในเบื้องหน้า ในสองบท นอกนี้ พึงทราบเน้อความตามแนวแห่งที่กล่า

เนื้อหาวิเคราะห์เกี่ยวกับการดำรงชีวิตของบุคคลที่มีคุณธรรม โดยเน้นถึงบทบาทของความมิดีในเบื้องหน้า พระผู้มีพระภาคได้วิเคราะห์ถึงพฤติกรรมของบุคคลในบริบทต่างๆ ว่าถือการเป็นผู้มีดี จนถึงแนวความคิดที่บุคคลอ

ประโยค ๕ – มงคลดลกฏทั้งปวง เล่ม ๒ หน้า ๑๒๒ เป็นที่ไปในเบื้องหน้า เพราะความมิมีลักษณะดังกล่าวแล้วนั้นเอง เป็นที่ไป คือ เป็นทางที่ไป ได้แก่เป็นที่ตั้งสงในเบื้องหน้า คือง้างหน้า ของเขา ดังนี้แล ด้วย ตม

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีบุญและความเป็นผู้สำคัญในชีวิต ซึ่งเชื่อมโยงกับมงคลและการทำบุญ ความมิมีและขันธ์ถูกวิเคราะห์อย่างลึกซึ้ง โดยอธิบายว่าความเป็นผู้สำคัญนั้นหาได้ยาก และให้คุณค่ากับบุคคลที

ประโยค ๕ - มังคลอดิถีปริปาเล เล่ม ๔ หน้า ๑๒๓ เพราะความเป็นเหตุแห่งการบรรลุคุณวิเศษมีประกอบต่างๆ มีความเป็น ผู้ควรสรรเสริญว่า " เป็นสัตบุรุษ " เป็นต้น ความจริงบุคคลผู้ กตัญญู ข้อมีปัญหาได้ถามกันเที่ยงต

ในเนื้อหานี้มุ่งเน้นไปที่ความสำคัญของบุคคลในด้านคุณวิเศษและความสรรเสริญ โดยมีการยกตัวอย่างจากเรื่องพระเจ้าประทุมที่มีพระโอรสสามพระองค์ โดยพระราชาทรงกังวลเกี่ยวกับรัฐสมบัติที่อาจมีผลกระทบต่อความสัมพันธ

ประโยค ๕ - มังคลัตถีที่ปิ่นเผา เล่ม ๔ หน้า ๑๒๕ ภวนันท์ มีจิตปฏิพัทธ์ในบูชั่วตน ประทับจิตสัมพันธ์ด้วยบูชณะนั้น ปรารถนาจะฆ่าพระโพธิสัตว์ด้วยอุบาย จึงกล่าวว่า "นายดิฉันนี้เมื่อว่านบ่นว่าพระองค์ ออกมาทาง

ในบทนี้พระโพธิสัตว์ถูกล่อลวงโดยการบูชาของภวนันท์ ที่ตั้งใจจะทำอันตรายต่อพระโพธิสัตว์ ด้วยวิธีการต่างๆ แต่พระโพธิสัตว์กลับมีความมั่นคง และสามารถหลุดพ้นจากภัยนั้นได้ เมื่อพบกับพระยาเทียวยว์ที่ช่วยพาออกจ

ประโยค ๕- มัจจุราชนี้เป็นเปล่า เล่ม ๔ - หน้า 127 ของเราแล้ว มัจจุราชนี้ในชาตินั้น ผลฉันให้ตกลงไปในเหว, บัดนี้ เจ้ามัน ถือเอาความตายไว้ที่หน้าผาก เข้าใจรึว่า 'ตายแล้ว' จึงได้มา" ดังนี้แล้ว จึงรับสั่งกั

เนื้อหาเล่าถึงพระโพธิสัตว์ในอดีตที่ต้องเผชิญหน้ากับความตายและการตัดสินใจด้านความยุติธรรม ภายใต้บริบทขององค์พระราชาที่ต้องเผชิญกับการชักจูงของหญิงชั่ว และแสดงให้เห็นถึงความยากลำบากในการฟันฝ่าอุปสรรคในช

ประโยค - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๒๘ ความอึดดูในบาง แล้วก่อนไฟให้ เมื่อความหนาวหายแล้วได้ให้ผลล แล้วถามว่า "เจ้าอยู่ในเมืองไหน?" ติฎเศรษฐี ดีฉันอยู่เมืองพาราณสี คาบส. เชิญนางไปเดี๋ยวนี้เลย นา

ในหน้า ๑๒๘ ของมังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม ๔ นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพระโพธสัตว์ที่ถูกถูกรุกรานโดยโจรในเมืองพาราณสี นางสาวหนึ่งต้องการหลบหนีความทุกข์จากหัวหน้าโจรที่ทำร้ายเธอ พระโพธสัตว์จึงยอมเสี่ยงชีวิตแ

ประโยค- มังคลัตถาทีปิณเณเล่ม ๔ หน้า 129 แล้วผูกให้อนุลง. ตั๊กบันทีนั่น ถูกโจรถองอยู่ ไม่กล่าวคำอะไร อื่น กล่าว แต่นี้เท่านั้นว่า "คนโทษ คนอกตัญญู คนส่อเสียด คนผู้ประทูม" ฝ่ายโจร นอนคืนนั้นแล้ว เมื่อสร

ในเรื่องนี้ ตั๊กบันทีดถูกโจรจับตัว และแม้ว่าในสถานการณ์เลวร้าย เขาก็ยังคงกล่าวถึงธรรมะ หลังจากโจรฆ่าหญิงที่เกี่ยวข้องกับเขา ทั้งสองคนตัดสินใจบวชและแสวงหาความรู้ทางธรรม จนกลายเป็นผู้บรรลุธรรมในพรหมโลก

ประโยค ๕ - มิ่งคลัดก็ตามนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า 130 ในกาลนั้น พระโอโซงพระเจ้าองค์จักรพรรดิ ได้พระนามว่า ทุกฤกษ์ เป็นคนกักขะ หยาบคาย ไม่เป็นที่ชอบใจของชนนทั้งปวง ประคองฤทธิ์ตอกขัน แล้วดูอยู่ภายในพระองค

ในกาลนั้น พระโอโซงพระเจ้าองค์จักรพรรดิ ผู้มีชื่อเสียงว่า ทุกฤกษ์ พระองค์เป็นคนหยาบคายและไม่เป็นที่ชอบใจ ช่วงที่ทรงเล่นอยู่ในแม่น้ำคง พระราชบุตรถูกทิ้งและหนีไป เหตุการณ์นี้นำมาซึ่งการเกิดใหม่ของเศรษฐีท

ประโยค ๕ - มังคล็ดทีปนีเล่ม ๔ หน้า ๑๓๑ นำไปสู่อาณาจักร ของไฟลังสรีระของ ๓ สัตว์มังเป็นต้นก่อน ด้วยคิดว่า "สัตว์เหล่านี้มีกำลังน้อยกว่า" ภายหลังจึง่องสรีระของพระราชบุตร แม่เมื่อให้อาหาร ก็ให้แก่ สัตว

บทความนี้เล่าถึงความคิดและการดำเนินการของพระราชบุตรที่มีต่อสัตว์มัง พร้อมทั้งการติดต่อพูดคุยกับดาบส และการให้ความเคารพต่อผู้เป็นอาจารย์ โดยการกล่าวถึงพระโพธสัตว์ที่ต้องการทดลองต่อสัตว์ทั้งสามสายพันธุ์

ประโยค ๕ - มังคลดิถีที่มีบูเล่ เล่ม ๔ หน้า ๑๓๒ ที่อยู่ของสัตว์เหล่านั้น แม้สัตว์เหล่านั้น ก็ออกจากที่อยู่ของตน ๆ มา ไหวพระโพธิสัตว์นั้น พระโพธิสัตว์นั้นกลับจากที่นั่นแล้ว ก็ไปร่ะ ทอดคงพระราชา จึงไปสู

เนื้อเรื่องกล่าวถึงการพบกันระหว่างพระโพธิสัตว์และพระราชา ในขณะที่พระราชาประทับอยู่บนองค์ช้างและได้เห็นพระโพธิสัตว์ที่มาในวันรุ่งขึ้น พระราชาทรงประสงค์ที่จะให้พระโพธิสัตว์ลงพระราชอำนาจ จึงสั่งให้ราชบูร

ประโยค - มังคลภิตญาที่เป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๓๕ ไปยังโคนต้นไทรกับหญิงพี่เลี้ยงนั้น เห็นทรงมีสีดังทอง จึงกล่าวว่า "แม่ กิจของเราสำเร็จแล้ว" เปลืองเอาท่อนผ้าสองเส้น ทาบประเทศ แห่งพก (ท้องน้อย) ด้วยเสื้อ

เรื่องราวนี้เล่าถึงการเกิดและการเติบโตของเด็กสองคนซึ่งเกิดในตระกูลที่แตกต่างกัน โดยมีชื่อว่า นิครร และ โต้โต หลังจากคลอดบุตรได้ถูกตั้งชื่อและเลี้ยงดูในวิถีชีวิตปกติ เด็กๆ โตขึ้นพร้อมกันและไปเรียนศิลปะ

ประโยค ๑ - มั่งคั่งที่ปั้นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ที่ 136 ของตัวหรือ เขาไม่รู้ประมานของเราหรือ? ก็ผูใด มาเราน้แล้วกินเนื้อ ผู้นั้นจะได้ทรัพย์พันหนึ่งแต่เช้าตรู่. ไก่ตัวข้างบน. เฮ้ย เจ้ามีมือราบกว่า "ไม่รู้

ในบทนี้ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการรับตำแหน่งของบุคคลที่มากินเนื้อในพระราชอุทยานของพระเจ้ากรุงพาราณสี ซึ่งผู้ที่มาบริโภคเนื้อจะได้รับทรัพย์และตำแหน่งสูงส่งตามลำดับ เช่น พระราชา, เสนาบดี, และนายคลัง มีกา

ประโยค ๕ : มัคคลดังนี้เป็นเปล เล่ม ๓ หน้า ๑๓๗ แล้วเสด็จเข้าไปสู่พระนคร. แม้ไปผิดก็เข้าไปกับด้วยพระราชนั้นเหมือนกัน. วันหนึ่ง พระราช ทรงลึกถึงมารดาไปได้ จึงส่งโป๊ก ผู้ดีถวู่ไปกรุงราชฑูต ด้วยรับสัญญา "ท

ในเนื้อเรื่องนี้, พระราชาได้ส่งโป๊กไปหามารดาแต่โป๊กกลับมาคนเดียว หลังจากประสบปัญหาที่สำนักของเสนาบดี ซึ่งไม่เห็นด้วยกับการมาของโป๊ก เสนาบดีโกรธและให้จับโป๊ก ขณะที่โป๊กคิดเรียกความช่วยเหลือจากนิโครธันต

ประโยค- มังคลดาภิมาเล่นเล่ม ๕ หน้า placeholder พระราชา ทรงดำดับแล้ว ก็รึ จึงรับสั่งให้ฆ่ามาสะนั้น โปรดะทูลห้ามไว้ว่า "ข้าแต่มหาราช" ขอพระองค์ทรงอโหสิ อัตตรบุญเกิด" พระราชา ทรงองค์ไทยกล่าวถามแล้ว มีพระ

เนื้อหาในมังคลดาภิมาเล่ม 5 กล่าวถึงพระราชาที่ทรงดำดับและการส่งมอบตำแหน่งภัณฑทาริกา ซึ่งมีการสอนบุตรและชิดตามคาถาจากนิไกรชาดก และการพูดถึงความสำคัญขององค์พระศาสดาในการสร้างอุทธาหรณ์เกี่ยวกับการศึกษาของ

ประโยค 5 - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม 4 - หน้าที่ 140 ในอดีตกาล องคุตตรนิยาย และในมหาชนธกะ [๓๒๕] ครั้งนั้น ได้เกิดสนทนาขึ้นในท่ามกลางสงว่า "พระ สารีบุตรเถระ เป็นผู้กล่าวคำถวายว่า." พระศาสดา ทรงสัปดนแล้

ในอดีตกาลมีการสนทนาเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระ โดยพระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการกล่าวคำถวาย พระเทวะมีสิกขวิหาร 500 รูป และภิกษุหนุ่มที่มีอุปการะได้ถวายผ้าสกุฎให้แก่วัด เพื่อสร้างคุณประโยชน์แก่ผู้ปฏิบั

ประโยค ๕ - มั่งคลอดที่ป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๑ หรือ ? พระศกดา ไม่มี ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ขันธ์พระองค์ผู้บริจาค พระอานนท์เถระ พระอุปโชมากของพระองค์ทั้งหลาย ได้ให้ผ้า ๕๐๐ ผืนแก่ภิกษุหนุ่มรูปเดียวเท่านั้

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการให้ของพระอานนท์ที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยได้มีการสนทนาเกี่ยวกับการทำอุปะรายซึ่งเป็นการตอบแทนแก่ผู้มีคุณธรรม ในที่นี้กล่าวถึงการให้ผ้า 500 ผืนและความสำคัญของการทำความดีใ

ประโยค ๕๙ - มังคลัตถิฝ่ายนี้มีแต่ปลอเล่ม ๔ - หน้า ๑๓๓ วงแจ้งว่ามั่น นั้นไว้ กระทำปฐมานว่า "เราจะให้ด้วยคิดว่า งา หลานี้ ไม่เป็นที่รักของเรา" หมายได้ แต่สัทพญาญของเรา เป็นที่รักว่างท่างนั้น ๔ นี้โดยร

เรื่องราวเกี่ยวกับพรานป่าที่ถือสัตย์และการให้เป็นความรักที่แท้จริง การตัดสินใจของพรานส่งผลต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์ของเขากับพระยาช้าง การรักษาศีลและการให้เพื่อนำไปสู่ประโยชน์ของผู้อื่นจึงเป็นสิ่งสำ

ประโยค ๕- มังคลดาภ sipาี ๑๓ น. ๔ หน้า ๑๔๔ ทั้งหมดแก่คนอดิญญู ผู้ถอดจองโทษเป็นอริยฺย ก็ไม่พึงยังเขาให้ยินดีเลย" [ แก้TTรจ ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า อติญญุตสุส คือผู้ไม่รู้คุณอันเขาทำไว้ก่อนน. บท

บทความนี้กล่าวถึงบทกวีที่พรรณนาถึงคนอดิญญู ซึ่งหมายถึงผู้ที่ไม่รู้คุณของการกระทำบางอย่าง และการที่เขาจะไม่สามารถพอใจหรือเลื่อมใสสิ่งต่าง ๆ ได้ แม้จะได้รับการสนับสนุนจากผู้ที่มีอำนาจหรือสมบัติ บทกลอนยั

ประโยค มังก์คลิดที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 145 ถกว่าด้วยการฟังธรรม [๒๗๒] อรรถากว่า "ในกลาดใด จิตสหครดด้วยอุทธัจจะ หรือถูกอุทธัจจะมีมามีบาติขึ้นอย่างใดอย่างหนึ่งครอบงำ การ ฟังกธรรมเพื่อบรรเทาความในกลาดนั้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับความสำคัญของการฟังธรรมเพื่อลดอุทธัจจะภายในจิต และการเสริมสร้างความศรัทธาภายในผู้ฟัง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของความศรัทธาที่เกิดจากกามวิกตและพยาบาทกต ซึ่งมีผลต่อการฟังธรรมในระดับต

ประโยค ๕- มังคลกถำนี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๖ ภูมิทกฺกิจใสส่งคำสุตนั้นว่า “ในคำว่า กัมปปฏิปุาสสุขโต นี้ ถามมี ๒ อย่าง คือวัตถุกาม๑ กิเลสมค ๑ บรรดากาม ๒ อย่าง นั้น ควรประกอบความว่า วิชชเกี่ยวด้วยคำถามทั

บทความนี้กล่าวถึงมังคลกถา และอธิบายความสำคัญของคำว่า 'กัมปปฏิปุาสสุขโต' โดยแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ วัตถุกามและกิเลสมค ซึ่งเกี่ยวข้องกับการแสดงอารมณ์และการประสบกับความทุกข์ พระอรรถกถาอธิบายวิธีการที่จะเ